همه بخش‌ها

متن رسمی · فصل III

استفاده از چراغ خطر و تابلوی «توقف اضطراری»

این ترجمه غیررسمی است. متن ارمنی نسخه دارای اعتبار قانونی است.

22.

چراغ خطر باید روشن شود:

1)

در صورت وقوع تصادف؛

10 سوال
2)

هنگام توقف اجباری در جایی که توقف ممنوع است؛

7 سوال
3)

هنگامی که چشم راننده با نور چراغ‌های جلو خیره شده است؛

2 سوال
4)

هنگام یدک‌کشی (روی وسیله نقلیه یدک‌شونده).

9 سوال

راننده همچنین باید هر زمان که لازم است دیگر استفاده‌کنندگان از راه از خطری آگاه شوند، چراغ خطر را روشن کند.

4 سوال
23.

پس از روشن کردن چراغ خطر (و نیز هنگام خرابی یا نبود آن)، تابلوی «توقف اضطراری» (یا چراغ قرمز چشمک‌زن) باید فوراً قرار داده شود:

3 سوال
1)

در صورت وقوع تصادف؛

2)

هنگام توقف اجباری در جایی که توقف ممنوع است، و در جاهایی که به دلیل شرایط دید ممکن است رانندگان دیگر وسیله نقلیه را به‌موقع نبینند. پس از این کار، راننده باید بند 83 قوانین را رعایت کند.

برای هشدار به‌موقع به رانندگان، تابلوی «توقف اضطراری» (یا چراغ قرمز چشمک‌زن) در مناطق مسکونی حداقل 15 متر و خارج از مناطق مسکونی حداقل 30 متر دورتر از وسیله نقلیه قرار داده می‌شود.

2 سوال
24.

اگر چراغ خطر وجود ندارد یا خراب است، تابلوی «توقف اضطراری» به پشت وسیله نقلیه یدک‌شونده نصب می‌شود.

3 سوال
25.

استفاده از چراغ خطر برای به دست آوردن حق تقدم یا برای توقف در جایی که توقف ممنوع است (به‌جز توقف اجباری) ممنوع است.